ΕΓΓΡΑΦΕΣ | ΜΑΘΗΜΑΤΑ/ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ | ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ | ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ | ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ

ΝΙΚΟΣ   ΒΑΣΤΑΡΔΗΣ

Στα δεκαεπτά του χρόνια κάνει θριαμβευτικό ντεμπούτο με το έργο του Αμερικανού συγγραφέα Κόντγουελ  «Στα καπνοτόπια» με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Ακολουθούν ακόμη τρία έργα, τα «Χαρούμενα νιάτα» του Πιζέ , το «Πρώτο έργο της Φάνυ» του Μπέρναντ Σω και τα «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» του Πιραντέλλο. Ένα χρόνο αργότερα είναι ένα από τα βασικά στελέχη των «Ενωμένων Καλλιτεχνών» , από τα μεγαλύτερα ελληνικά θεατρικά συγκροτήματα όλων των εποχών. Πρώτο έργο ο «Ιούλιος Καίσαρ» του Σαίξπηρ , ακολουθούν τα έργα «Μακρινός δρόμος» του Αρμπούζωφ, «Πάνω στα βράχια» του Μπέρναντ Σω , «Θάψτε τους νεκρούς» του Ίρβινγκ Σόου. Όταν οι «Ενωμένοι Καλλιτέχνες» μετά από τρία χρόνια διαλύονται , σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα της Ζουζούς Νικολούδη , περιοδεύει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ερμηνεύοντας αποσπάσματα από τα έργα των μεγάλων μας τραγικών : Αισχύλου , Σοφοκλή , Ευριπίδη. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάζεται με τους περισσότερους αθηναϊκούς θιάσους , παίζοντας έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Ωριμάζοντας , μελετητής και γνώστης της σε βάθος λειτουργίας μιας θεατρικής παράστασης , μεταφράζει, διασκευάζει και σκηνοθετεί με δικό του τρόπο τα έργα που πρωταγωνιστεί και όχι μόνο. Όταν η τηλεόραση έρχεται στον τόπο μας πρωταγωνιστεί σε ιστορικές σειρές όπως «Εν τούτω νίκα», «Πορφύρα και αίμα», «Ρωμανός Διογένης» καθώς και σε πολλά θεατρικά έργα στο Θέατρο της Δευτέρας. Το 1981 ιδρύεται η πνευματική και καλλιτεχνική εταιρεία ΘΕΜΕΛΙΟ την οποία διευθύνει μέχρι και σήμερα σε μία μακρόχρονη πορεία , όχι μόνον αξιόλογων θεατρικών παραστάσεων - τραγωδίες, Σαίξπηρ, Αμερικανικό και Ευρωπαϊκό θέατρο, σάτιρα και ηθογραφία, κωμωδία και επιθεώρηση - αλλά και συμμετοχής στις σοβαρές εκδηλώσεις του πολιτιστικού μας γίγνεσθαι. Το 1992 το ΘΕΜΕΛΙΟ γίνεται και Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης, που είναι η μεγαλύτερη αγάπη και το πάθος του ίδιου και των συνεργατών του και που η επιτυχία της καταγράφεται από τις άξιες επιδόσεις των σπουδαστών της στο θεατρικό στίβο. Ο Νίκος Βασταρδής έχει σπουδάσει ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Έχει διατελέσει γενικός γραμματέας στο ΤΑΣΕΗ του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

ΖΩΖΩ   ΖΑΡΠΑ                    

Αριστούχος του Εθνικού Θεάτρου. Έμεινε στο Εθνικό Θέατρο 7 χρόνια και έπαιξε σε όλες τις τραγωδίες και αττικές κωμωδίες σαν μέλος και κορυφαία του χορού με όλους τους μεγάλους δασκάλους Ροντήρη, Μινωτή, Μουζενίδη, Σολωμό κ.λ.π. , καθώς και στο χειμερινό ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου. Στο Ελεύθερο Θέατρο συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους : θέατρο "Στοά" Θανάση Παπαγεωργίου, θέατρο "Λαμπέτη" Γιώργου Λεμπέση, θέατρο "Θεμέλιο" Νίκου Βασταρδή κ.λ.π. . 'Εχει παίξει σε αρκετές ταινίες του νέου ελληνικού κινηματογράφου όπως: "Φωτογραφία" του Νίκου Παπατάκη, "Ο κλοιός" του Κώστα Κουτσομύτη, "Ιωάννης ο βίαιος" της Τόνιας Μαρκετάκη, "Πέρασμα" της Βασιλικής Ηλιοπούλου, "Οι τέσσερις εποχές" της Μαρίας Ηλιού, "Ο παράδεισος δεν είναι εδώ" της Δήμητρας Αράπογλου, "Δυο ήλιοι στον ουρανό" του Γιώργου Σταμπουλόπουλου, "ΟΡΑ" του Ο' Νταγιάν κ.α. . Στην τηλεόραση είχε την τύχη να συνεργαστεί με τις σημαντικότερες παραγωγές όπως: "Κίτρινος Φάκελος", "Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά", "Πρόβα νυφικού", "Η αγάπη άργησε μια μέρα" όλα σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, "Ο χήρος η χήρα και τα χειρότερα" του Ερρίκου Ανδρέου, "Τμήμα Ηθών" και "Δρόμοι της πόλης" του Μανούσου Μανουσάκη, "Ιστορίες αγάπης" της Λένας Βουδούρη, "Τα φτερά του έρωτα" σε σενάριο Ε. Ακρίτα-Γ. Κυρίτση, "Επιθυμίες", " Όσο υπάρχει αγάπη", "Επαφή" όλα σε σενάριο  Άννας Αδριανού, "Μια αγάπη μια ζωή" του Σπύρου Καπώνη. Τελευταία συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, δύο χρονιές με τον Βασίλη Τσιβιλίκα και η πιο πρόσφατη συνεργασία της είναι με τον Χάρη Ρώμα στο θέατρο και την τηλεόραση. Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Mετά την λήξη της θητείας του Θοδωρή Γκόνη, που άφησε στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σημαντικό έργο, νέος καλλιτεχνικός διευθυντής επελέγη ο Βασίλης Νικολαϊδης, ο οποίος και ανέλαβε πρόσφατα τα καθήκοντά του. Ο Βασίλης Νικολαϊδης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θεατρολογία στο Παρίσι, με ειδικό θέμα τη σκηνοθεσία όπερας. Το 1983 δημοσιεύτηκε το βιβλίο του Μαρία Κάλλας, Οι μεταμορφώσεις μιας τέχνης, το οποίο επανεκδόθηκε το 1995.Το 1985 αρχίζει να σκηνοθετεί κυρίως μουσικά έργα. Από το 1991 συνεργάζεται με την Εθνική Λυρική Σκηνή, από το 1992 με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και από το 2000 με το Εθνικό Θέατρο. Αναφέρονται ενδεικτικά οι κυριότερες σκηνοθεσίες του: Ερωτόκριτος όπερα του Νίκου Μαμαγκάκη (Κρήτη, Αθήνα 1985, α' παρουσίαση), Δύσκολοι Έρωτες, καφέ-θέατρο με την Αλίκη Καγιαλόγλου (Αθήνα 1990), Γυρισμός, όπερα του Αργύρη Κουνάδη (Ε.Λ.Σ. 1991,1998, α’ παρουσίαση), Αντριάννα Λεκουβρέρ, όπερα του Τσιλέα (Ε.Λ.Σ. 1992, 1998), Η ώρα του λύγκα του Περ Όλοβ Ένκβιστ (θέατρο Αμόρε 1993), Αριάδνη στη Νάξο μελόδραμα του Μπέντα (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1993) σε ελληνική παρουσίαση, Χορός Μεταμφιεσμένων , όπερα του Βέρντι (Ε.Λ.Σ., 1993), Φιλουμένα Μαρτουράνο του Ντε Φίλιππο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου 1994), Μανουέλ Σαλίνας όπερα του Περικλή Κούκου (Φεστιβάλ Αθηνών 1994, α’ παρουσίαση), Ανθρώπινη φωνή, όπερα του Φρανσίς Πουλένκ (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1994), Βαφτιστικός, οπερέτα του Θ. Σακελαρίδη (Ε.Λ.Σ., 1994), Τραβιάτα, όπερα του Βέρντι (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1995), Ο Γενικός Γραμματεύς (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων 1995), Διδώ και Αινείας, όπερα του Πέρσελ («Τέχνη» Θεσσαλονίκης, 1995), Τα 7 Θανάσιμα Αμαρτήματα, όπερα-μπαλέτο των Βάιλ - Μπρεχτ (Ε.Λ.Σ., 1996), Το τραγούδι του αιώνα μιούζικαλ του Δημήτρη Μαραγκόπουλου (Μουσικό Θέατρο Βόλου 1996), Ο Βασιλιάς Γκόρντογκαν του Ίβσικ (Θέατρο της Ρεματιάς, Αετοπούλειο Χαλανδρίου 1996), Στέλλα Βιολάντη του Ξενόπουλου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων 1996), Η όπερα του ζητιάνου του Γκαίη (στούντιο Ε.Λ.Σ., 1997), Δον Ζουάν του Μολιέρου (Παλιό Πανεπιστήμιο 1997), Μαντάμ Μπατερφλάϋ του Πουτσίνι (Tennessee, USA 1997), Λα Νόννα του Κόσσα (θίασος Commedia 1998), Καβαλερία Ρουστικάνα του Μασκάνι (Ε.Λ.Σ., 1998), Η τύχη της Μαρούλας και ο Μπαρμπαλινάρδος των Κορομηλά - Κόκκου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, 1998 - Βραβείο Ένωσης Κριτικών), Τα παραμύθια του Χόφφμαν του Όφφενμπαχ (Ε.Λ.Σ., 1998), Θείος Βάνιας του Τσέχωφ (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων 1999), Το χειμωνιάτικο παραμύθι του Σαίξπηρ (Θεσσαλικό Θέατρο 1999), Αντιγόνη, όπερα του Μίκη Θεοδωράκη (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1999, α’ παρουσίαση), Περιμένοντας τον Γκοντό του Μπέκετ (Θίασος Commedia 2000), Άννα Μπολένα, όπερα του Ντονιτσέτι (Ε.Λ.Σ., 2000), Ειρήνη του Αριστοφάνη (Εθνικό Θέατρο 2000, Βραβείο Σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν»), Ταρτούφος του Μολιέρου (Θέατρο «Πόρτα» 2000), Άδεια ποδηλάτου, μουσική παράσταση με την Κερασία Σαμαρά («καφωδείον Εναλλάξ», 2000), Βάκχες του Ευριπίδη (Θεσσαλικό Θέατρο 2001), Φαίδρα του Ρίτσου (Μέγαρο Μουσικής, 2002), Ερωτόκριτος του Κορνάρου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης 2002), Πέερ Γκυντ του Ίψεν (Εθνικό Θέατρο 2002), Κάρμεν του Μπιζέ (Ε.Λ.Σ., 2002), Φλαντρώ του Π. Χορν, Ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, 2003), Τροβατόρε του Βέρντι (Ε.Λ.Σ., 2003), Ο ήχος του όπλου της Λ. Αναγνωστάκη (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, 2003), Ιππόλυτος του Ευριπίδη (Εθνικό Θέατρο, 2004), Αυτοκράτωρ Μιχαήλ του Τερζάκη (Κ.Θ.Β.Ε., 2004), Ερωφίλη του Χορτάτση (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης 2005), Οπερέτα του Γκομπρόβιτς (Κ.Θ.Β.Ε., 2005), Η Αγνή του Θεού του Πιλμέιερ (Θ. Τέχνης, 2006), «Ούκ επιθυμήσεις τη γυναίκα του πλησίον σου» από τις Δέκα εντολές (Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου, 2006), Ο Επιθεωρητής του Γκόγκολ (Κ.Θ.Β.Ε., 2007), Το χρονικόν της αλώσεως, ορατόριο του Γ. Χατζηνάσιου (Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά, 2007), Σελεστίνα θεατρικό έργο του Δε Ρόχας (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Σεπτέμβριος 2007). Από το 1984 εργάζεται ως παραγωγός μουσικών εκπομπών στο Τρίτο Πρόγραμμα και από το 1988 σκηνοθετεί στο ραδιόφωνο. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1994). Έχει επιμεληθεί τα προγράμματα της «Ορχήστρας Χρωμάτων» του Μάνου Χατζιδάκι , καθώς και αρκετές εκδόσεις δίσκων. Έχει γράψει άρθρα σε διάφορα πολιτιστικά περιοδικά (το «Τέταρτο», «Δίφωνο» κ.λ.π.). Έχει διδάξει υποκριτική σε νέους τραγουδιστές στο Ωδείο «Athenaeum» και στο Ωδείο «Φ.Νάκας».

ΧΑΡΗΣ ΡΩΜΑΣ 

Ο Χάρης Ρώμας γεννήθηκε στην Αθήνα. Έζησε μέχρι έξι χρονών στον Πειραιά και μετά οι δικοί του (εύπορη οικογένεια εμπόρων) μετακόμισαν οριστικά στην Αθήνα. Φοίτησε στη σχολή Μωραΐτη όπου σπουδαίοι δάσκαλοι όπως ο Τάσος Λιγνάδης, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και ο Ματθαίος Μουντές του άνοιξαν ένα παράθυρο στο χώρο της λογοτεχνίας και του θεάτρου. Οι γονείς του εναντιώθηκαν στην απόφασή του να γίνει συγγραφέας και ηθοποιός και έτσι ξεκίνησε σπουδές στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (που ολοκλήρωσε δέκα χρόνια αργότερα), ενώ παράλληλα άρχισε να παρακολουθεί κρυφά, τα απογεύματα, μαθήματα στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Μαθητής της σχολής ακόμη, έδωσε ακρόαση για τη θρυλική «Πορνογραφία» του Μάνου Χατζιδάκι όπου προσελήφθη για πρωταγωνιστικό ρόλο. Αμέσως μετά, από ακρόαση πάλι, επελέγη από το Εθνικό Θέατρο για τον «Αίαντα» Σοφοκλή, που παίχτηκε στην Επίδαυρο. Έκτοτε έπαιξε όλα τα είδη θεάτρου από επιθεώρηση, που έγραψε μάλιστα επτά (τρία βραβεία επιθεωρησιογράφου της χρονιάς από την εταιρία Ελλήνων συγγραφέων), μέχρι κλασσικό ρεπερτόριο (Ώμπεν στο «Ράφτη Κυριών» του Ζωρζ Φευντώ, Βενέδικτος στο «Πολύ Κακό για το Τίποτα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και πολλά άλλα, με σημαντικότερο όλων τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Διόνυσου στις «Βάκχες» του Αριστοφάνη, που παίχτηκαν το καλοκαίρι του 2005 στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο. Διακρίθηκε στην κωμωδία, αλλά το 1987 για τον δραματικό ρόλο του Μάικλ στο «Παιχνίδι Αγοριών» του Μορτ Κρόουλεϊ προτάθηκε για βραβείο ερμηνείαας πρωτοεμφανιζόμενου άντρα ηθοποιού, ενώ με επιτυχία έπαιξε άλλον ένα δραματικό ρόλο: τον αυτόχειρα Ζαν στη «Γαμήλια Δεξίωση» του Ντιντιέ Καρόν. Στον κινηματογράφο πρωτοέπαιξε στην ιστορική «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη, ενώ αργότερα πρωταγωνίστησε στην ταινία «Ροζ Ολοταχώς», το σενάριο της οποίας έγραψε με την Άννα Χατζησοφιά (σκηνοθεσία: Δημήτρης Γιατζουτζάκης). Μαζί με την Άννα Χατζησοφιά έγραψαν ακόμη το σενάριο της ταινίας «Γυναίκες Δηλητήριο», που έγινε επιτυχία σε σκηνοθεσία του Νίκου Ζερβού. Στην τηλεόραση ξεκίνησε με πρωταγωνιστικές εμφανίσεις στην κρατική τηλεόραση («Αστέρια από Χώμα», «Σκληρά Καρύδια»). Αργότερα για την κρατική τηλεόραση έγραψε το σενάριο και πρωταγωνίστησε στη σειρά «Ελλάς - Παλλάς». Αμέσως μετά ξεκίνησε η ιδιωτική τηλεόραση, όπου ο Χάρης Ρώμας άμέσως εμφανίζεται με τη σειρά «Μάμα μία», με πρωταγωνίστρια τη μεγάλη κωμικό Ρένα Βλαχοπούλου, όπου έπαιζε τον γιο της πρωταγωνίστριας, αλλά υπέγραφε και το σενάριο. Συναντά την Άννα Χατζησοφιά και γράφουν μαζί για το θέατρο το έργο «Ταπί και ψύχραιμοι», και αμέσως μετά σειρά σεναρίων, που τα περισσότερα εξ αυτών έμελλε να γίνουν μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες, ενώ ο Χάρης Ρώμας κρατούσε πάντοτε τον πρωωταγωνιστικό ρόλο. (Στον Αντέννα: «Οι μεν και οι δεν», «Κωνσταντίνου και Ελένης», «Λίφτινγκ», «Το καφέ της χαράς», «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο». Στο Mega: «Ο κακός βεζύρης»). Ο Χάρης Ρώμας έγραψε μόνος του την τηλεταινία «Αγαπώ τη μαμά σου, στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί του η Μπέτυ Λιβανού. Έχει βραβευτεί για στίχους που γράφει στον λίγο ελεύθερο χρόνο του και έχουν γίνει γνωστά τραγούδια του όπως «Η σχεδία», που τραγούδησε η Γλυκερία, «Η καινούρια σελίδα», με τη Λένα Αλκαίου, «Ας εκτεθώ», με τον Γιώργο Λιανό, «Το παλιατζίδικο» με τον Δημήτρη Μπάση, «Δύο χείλη κατακόκκινα», με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και άλλα. Το Νοέμβρη του 2008 κάνει ένα καινούριο μεγάλο βήμα. Γράφει το πρώτο του ολοκληρωμένο θεατρικό έργο με τίτλο «Οι ράγες πίσω μου». Καταλύτης του έργου και πηγή έμπνευσης στάθηκε ο Διονύσης Σαββόπουλος. Το θεατρικό έργο κυκλοφορεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις «Πολύτροπον», ενώ ανέβηκε στο ιδιότυπο και πανέμορφο θέατρο «Τραίνο στο Ρουφ», σε σκηνοθεσία του ίδιου.

ΜΑΙΗ ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ  

Στην Αλεξάνδρεια  της Αιγύπτου όπου γεννήθηκε και  μεγάλωσε, πήρε πτυχίο κλασσικού μπαλέτου από τη σχολή Clara Gorilovitch. Στην Αθήνα τελείωσε τη Δραματική Σχολή «Θεατρικό Εργαστήρι» του Δ. Κωνσταντινίδη. Συνεργάστηκε με πολλούς σκηνοθέτες του Θεάτρου, (Κ. Τσιάνος, Ν. Περέλης, Σ. Χατζάκης, Κ. Αποστόλου, Ν. Χατζηπαπάς, Ν. Καμτσής, Λ. Τριβιζάς, Γ. Μαρκόπουλος, κ.α.)του Κινηματογράφου (Γ. Πανουσόπουλος, Μ. Μανουσάκης, Α.  Κόκκινος, Β. Σεϊτανίδης κ.α.) , της Τηλεόρασης (Β. Γεωργιάδης, Μ. Μανουσάκης, Α. Τέμπος, Π. Κοκκινόπουλος, Τ. Κατσέλης, Γ. Κορδέλας κ.α.) και του Ραδιοφώνου. Είχε για τρία χρόνια δική της εκπομπή στο Γ' Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Το 1991 ίδρυσε με τον Γιώργο Χατζηδάκη την Καλλιτεχνική Εταιρεία «Θεώρηση» και έκτοτε συγγράφει, μεταφράζει, σκηνοθετεί και παίζει σε θεατρικές παραγωγές της «Θεώρησης». Επίσης από το 1999 διδάσκει Υποκριτική στην Δραματική Σχολή του Νίκου Βασταρδή «Θεμέλιο». Είναι τακτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. 

Από το 2008 ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του πολυχώρου τέχνης «Cabaret Voltaire» στην οδό Μαραθώνος 30, όπου ανέβασε η ίδια τα έργα της «Μόλις θυμούμαι πια τους ποιητές», «Στου Βούξινου, στου Κίκιζα και στο Μεταξουργείο» «Περμαγκανάτ» «Η επιστροφή της μαντάμ Ανιές», «Δυό μαύρα λιθάρια» «Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως» «Θάλασσα π’ αρμενίζουνε έρωτες στα νερά σου». Οργάνωσε επίσης στον ίδιο χώρο, ποιητικές βραδιές, αναγνώσεις λογοτεχνικών έργων καθώς και εκθέσεις ζωγραφικής. Τελευταίο ανέβασμα έργου της, την Άνοιξη του 2012 (Το τέλος δε αυτής πικρόν ως αψίνθιον, οξύ ως μάχαιρα δίστομος) στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα». Πληροφορίες για τις δραστηριότητές της μέσα απ’ το site της καλλιτεχνικής εταιρείας «Θεώρηση», www.theorisi.gr

ΙΟΥΛΙΑ ΣΙΑΜΟΥ  

Αριστούχος  της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης ΘΕΜΕΛΙΟ. Σπουδες κλασσικού χορού. Κάτοχος του  διπλώματος Elementary της Royal Academy. Σπουδές τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο και κλασσικού τραγουδιού με την  mejo soprano Κατερίνα Αποστολάκη. Παρακολούθησε σεμινάρια με τον Aime De Liniere, τον Στάθη Λιβαθηνό, την Μίρκα Γιεμετζάκη, τον Μίνω Βολονάκη. Στο θέατρο συνεργάστηκε με τον Νίκο Βασταρδή στα έργα "Ο Ιμπρεσάριος της Σμύρνης" (Τονίνα), "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" (Β' Αγγελιοφόρος, βοηθός σκηνοθέτη), Προικοθύρας επί Θύρας"(Ασπασία) ,τον Λάμπρο Τσάγκα στα έργα " Αντιγόνη" και " Ιφιγένεια εν Ταύροις" (χορός) , τον Δημήτρη Πιατά και Χάρη Μανταφούνη στον "Μικρό Ήρωα" (Φροϋλάιν Χ), τον Σπύρο Κολιαβασίλη στον "Πατέρα", τον Αλέξανδρο Ζαχαρέα  στο έργο "Ησαλόκ" (Βεατρίκη). Το 2000 σκηνοθετεί το "Αμάρτημα της Μητρός μου" του  Γ. Βυζυηνού. Για την παράσταση αυτή προτάθηκε για το βραβείο Νέου Δημιουργού Κάρολος Κουν. Σκηνοθετεί την παράσταση "Ισως φταίνε τα φεγγάρια" με τον Νότη Μαυρουδή και τη Σχολή Θεμέλιο. Επίσης έχει σκηνοθετήσει τα έργα "Παραλογές" και  "Θαυμαστή Μπαλωματού" του Λόρκα στην ομάδα Περίακτοι. Το 2007 ιδρύει την Ομάδα 8. Παρουσίασε τα έργα "... στη σοφίτα" βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ντανίλο Κις και τον " Προφήτη" του Διονύση Σιδηροκαστρίτη. Στην τηλεόραση έλαβε μέρος στις σειρές "Ευτυχισμένες μέρες" σε σενάριο ’ννας Αδριανού και σκηνοθεσία Στέφανου Μπλάτσου και "Ιστορίες από την απέναντι όχθη" σκηνοθεσία Α. Μπαφαλούκα , Γ. Κορδέλα.  

ΣΚΗΝΙΚΟ - ΚΟΣΤΟΥΜΙ

ΕΝΤΑ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ( Μόραλης ), στο Ελεύθερο Σπουδαστήριο Καλών Τεχνών    ( Τέτσης ), και στην Ecole des Beaux Arts ( Souverbie ). Πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές ( Πανελλήνιες, Πανελλαδικές κλπ ), εικονογράφηση σε ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ και σε τέσσερα βιβλία του Γιάννη Νεγρεπόντη. Σκηνογραφίες από το 1980 ως σήμερα κυρίως για το θέατρο. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια συνεργασία με τον Κώστα Κουτσομύτη ( "Τα παιδιά της Νιόβης", "Οι μάγισσες της Σμύρνης" - βραβεία σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, "Τυφλόμυγα", "Ματωμένα χώματα" ).

ΧΟΡΟΣ

ΝΕΡΙΝΑ  ΖΑΡΠΑ

Απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης ΘΕΜΕΛΙΟ του Ν. Βασταρδή και της Ακαδημίας Χορού και Μουσικής της Σόφιας ΠΑΝΤΣΟ ΒΛΑΝΤΙΓΚΕΡΩΦ. Μεταπτυχιακό στη Χορογραφία από την ίδια σχολή με άριστα. Χάλκινο μετάλλιο σε λάτιν και ευρωπαϊκούς χορούς από τα GENE KELLY DANCE STUDIOS. Σεμινάριο υποκριτικής με τη Νικαίτη Κοντούρη, τζαζ με τον Chet Walker, σύγχρονου χορού με τους Milton Myers, Maxine Heppner, Jeremy Nelson, Paul Taylor, hip-hop με την Τάνια Βασδάρη και αυτοσχεδιασμού – εκφραστικού χορού με τις Κατερίνα Σκιαδά και Τόνια Πάστρα. Μαθήματα φωνητικής με τους Ανδρέα Κουλουμπή, Σάκη Τσιλίκη, Ραφαήλ Πυλαρινό. Επίσης μαθήματα αφρικάνικου χορού και oriental. Παραστάσεις : “ Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως’’ ( σκην. Μ. Σεβαστοπούλου ), “ Κερένια κούκλα ” ( σκην. Ι. Σιάμου ), “ Περπατώ εις το δάσος όταν ο λύκος είναι εδώ’’ ( σκην. Μ. Σεβαστοπούλου ), “Ησαλόκ” ( σκην. Α. Ζαχαρέας ), “Ο ιμπρεσάριος της Σμύρνης” – “Save” – “Βάτραχοι” – “Βάκχες” ( όλα με το Δημοτικό Θέατρο Μαρκοπούλου σε σκηνοθεσία Σπ. Κολιαβασίλη ), “Lulu” ( σκην. E.Gramms – χορογρ. Π. Γάλλιας ), “Άνοδος και κάθοδος της Β.” ( ομάδα χορού ΙΑΣΙΣ – χορογρ. Ρεγγίνα Αλεξοπούλου ), “Ίσως φταίνε τα φεγγάρια” – “H παράσταση αρχίζει” ( μουσικές παραστάσεις των Ν. Μαυρουδή – Π. Μάργαρη σε σκην. Ι. Σιάμου ), “Μούσες” ( σκην. Σ. Κολόζου ), “Επέστρεφε μνήμη” / αφιέρωμα στον Κ. Καβάφη ( σκην. Γ. Χατζηδάκης – χορογρ. Δ. Τσουρούπης ), “Στο φως της σκιάς” ( ομάδα χορού ΑΝΤΙΘΕΣΗ – χορογρ. Δ. Τσουρούπης ), “Προικοθήρας επί θύρας” – “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” – “Γενοβέφα αγάπη μου” ( όλα με το θέατρο ΘΕΜΕΛΙΟ σε σκηνοθεσία Ν. Βασταρδή ), “Ιφιγένεια εν Ταύροις” ( σκην. Ζ. Ζάρπα ). Επίσης πήρε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές : “Αν μ΄αγαπάς” ( σκην. Β. Καρφής ), “Οι μάγισσες της Σμύρνης” ( σκην. Κ. Κουτσομύτης ), “Τα παιδιά της Νιόβης” α΄ και β΄ κύκλος ( σκην. Κ. Κουτσομύτης – Μπ. Σπανός ), “Ζευγάρια” και “Όσο υπάρχει αγάπη” ( και τα δύο σε σκην. Γ. Καραντινάκη ). Έπαιξε στην ταινία “Illusion” σε σκηνοθεσία Σάββα Καρύδα. Δίδαξε σύγχρονο χορό, τζαζ, λάτιν και γυμναστική για κυρίες στο ΚΕΝΤΡΟ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΜΠΑΛΕΤΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ, contact improvisation στο MTSA ( Musical Theatre School of Athens ) καθώς επίσης και γυμναστική και λάτιν στη ΔΕΠΑΧ ( Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Χαλανδρίου ). Ανέλαβε την εκγύμναση των ηθοποιών στην παράσταση “Ίσως φταίνε τα φεγγάρια” και έκανε τις χορογραφίες των παραστάσεων “Μούσες” ( σκην. Σ. Κολόζου ), “Φρονίμη, η πριγκίπισσα της Αξού” ( σκην. Γ. Χατζηδάκης ), « Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός» και « Νεφέλες» ( σκην. Σπύρος Κολιαβασίλης ) « Δωδέκατη νύχτα» ( σκην. Ζωζώ Ζάρπα ) και «Η βεγγέρα» ( σκην. Χάρης Ρώμας ). Επίσης έκανε την κινησιολογική επιμέλεια των παραστάσεων ‘‘Η σιωπή στο στόμα’’ και ‘’Τζούλια’’ ( και τα δύο σε σκηνοθεσία Δ. Φοινίτση ). Από το 2005 διδάσκει χορό στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης ΘΕΜΕΛΙΟ.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΛΕΑΝΔΡΟΣ  ΠΟΛΕΝΑΚΗΣ

Κριτικός θεάτρου, ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συγκριτική κοινωνιολογία στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι. Είναι διδάκτωρ του τμήματος Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Πολιτιστικής Διαχείρισης του Παντείου Πανεπιστημίου. Κριτικός θεάτρου της εφημερίδας ΑΥΓΗ κατά τα έτη 1978 ? 80 και 1987 μέχρι σήμερα. Έχει ασχοληθεί συστηματικά με τη μετάφραση έχοντας μεταφράσει Λόρκα, Μπαλζάκ, Καμύ, Στάινμπεκ κ.ά. Εργογραφία : «Θέατρο και διαπολιτισμική αγωγή», Ποιήματα, «Πολιτεία και κατακόμβη», «Ετερόστιχα και αυτοπαθή», «Συνέβη στην Γκοντβάνα». Μεταφράσεις : Solomon Volkov «Σοστακόβιτς και Στάλιν» / Κέδρος, Frances Fyfield «Παιχνίδια με τη φωτιά» / Ωκεανίδα, Honore de Balzac «Μπεατρίξ» / Μέδουσα.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΖΩΡΖΙΝΑ ΤΖΟΥΜΑΚΑ

Η Ζωρζίνα Τζουμάκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος  του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και  Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1991). Έκανε  μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι όπου απέκτησε το μεταπτυχιακό δίπλωμα  ειδίκευσης στο θέατρο και τις τέχνες του θεάματος DEA Theatre et Arts du Spectacle (1993) στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (PARIS III) του οποίου είναι υποψήφια Διδάκτωρ. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στα ελεύθερα εργαστήρια του Paul Garson και του Γεώργιου Πετρούνια και συμμετείχε σε σεμινάριο στο Theatre du Soleil  και στο Theatre de la Cinquante (πρώην εργαστήρι του Ανδρέα Βουτσινά) από τον Philippe Kartel (GRL Productions). Έχει λάβει μέρος σε συνέδρια του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου και της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης και έχει δημοσιεύσει άρθρα για το σύγχρονο θέατρο. Ως δραματολόγος έχει συνεργαστεί με την Ομάδα Σύγχρονου Χορού του Χάρη Μανταφούνη για την παράσταση Παράξενα συναισθηματικό (2003) και το 2005 ήταν βοηθός σκηνοθέτη στην παράσταση Καπνοκράτωρ του Ανδέα Στάικου. Συμμετείχε στην διοργάνωση του Θεατρικού Αναλογίου (2005, 2007 - καλλιτεχνική διεύθυνση Σίσσυ Παπαθανασίου) και του  προγράμματος «Αναγνώσεις» του Εθνικού Θεάτρου (2008, 2009 - υπεύθυνη Σίσσυ Παπαθανασίου).  

ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΜΑΡΙΑ ΜΟΥΤΣΙΟΥ

Η Μαρία Μουτσίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε φωνητική μουσική στο Ελληνικό Ωδείο, από το οποίο έλαβε Δίπλωμα Μονωδίας με το βαθμό Άριστα μαζί με Α' Βραβείο. Παράλληλα με τις μουσικές της σπουδές, φοίτησε στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία και έλαβε δίπλωμα. Ακόμη έχει λάβει Πτυχίο Αρμονίας και Πτυχίο Αντίστιξης και Φυγής. Επί πολλά έτη γυμνάστηκε στη Σχολή Χορού της Έλεν Τσουκαλά από την οποία έχει λάβει βεβαίωση σπουδών. Πριν ακόμη ολοκληρώσει τις σπουδές της προσελήφθη στην Εθνική Λυρική Σκηνή ως πρωταγωνίστρια και τραγούδησε σε περισσότερες από 60 όπερες και οπερέττες. Ακόμη λόγω της εξαιρετικής ερμηνείας των ρόλων που ερμήνευσε της ανατέθηκαν και σκηνοθετικές αρμοδιότητες. Εκπροσώπησε τη χώρα μας στη Γερμανία, Αυστρία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και Σοβιετική Ένωση, όπου τραγούδησε τις όπερες: Μποέμ, Κάρμεν, Τραβιάτα, Οθέλλο και Μπατερφλάϋ. Στο ρόλο της Τσιο-Τσιο-Σαν στην Μπατερφλάϋ έχει σημειώσει ιδιαίτερη επιτυχία, γι’ αυτό και εκλήθη επισήμως να την ερμηνεύσει στο θέατρο ΜΠΟΛΣΟ?Ι? της Μόσχας. Είναι δε η μόνη Ελληνίδα σοπράνο που τραγούδησε σ' αυτό το μεγάλο Λυρικό Θέατρο, που θεωρείται ότι είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες Όπερες του κόσμου. Βραβεύτηκε σε εορταστική παράσταση που δόθηκε στην Ε.Λ.Σ. για την ερμηνεία της στο ρόλο της Ροζίνας , στον Κουρέα της Σεβίλλης του Ροσσίνι από το INSTITUTO ITALIANO DI CULTURA  με ασημένια και χρυσή πλακέτα. Στο Φεστιβάλ Αθηνών τραγούδησε τα «Κάρμινα Μπουράνα» του Καρλ Ορφ με την Φιλαρμόνια Ουγγάρικα , υπό την μουσική διεύθυνση του Μιλτιάδη Καρύδη. Επίσης τραγούδησε σε κοντσέρτα που δόθηκαν ανά την Ελλάδα υπό την αιγίδα του ΥΠ.ΠΟ και σε μουσικοθεατρικές εκδηλώσεις του Δήμου της Αθήνας και άλλων Δήμων. Συνεργάστηκε με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης, όπου έλαβε μέρος σε ραδιοφωνικά κοντσέρτα με αποσπάσματα από όπερες και οπερέττες με τη συνοδεία της μεγάλης ορχήστρας της Ραδιοφωνίας, σε θεατρικές εκπομπές και σε τηλεοπτικές εκπομπές αναλόγων προγραμμάτων. Επίσης, ως μουσικός παραγωγός παρουσίασε στο Β' και Γ' πρόγραμμα του ραδιοφώνου εκπομπές κλασσικής μουσικής, οπερέττας και μιούζικαλ. Έχει λάβει μέρος σε θεατρικές παραστάσεις πρόζας στο Εθνικό Θέατρο, στο Κεντρικό Θέατρο με τον Δημήτρη Χορν και στο Ελεύθερο Θέατρο και έπαιξε με τους ηθοποιούς Χρ. Νέζερ, Στ. Ληναίο, Ντ. Ηλιόπουλο, Γ. Παππά, Β. Μανωλίδου, Παξινού, Μινωτή και πολλούς άλλους. Επί σειρά ετών διηύθυνε σολιστικό σύνολο πρωταγωνιστών της Ε.Λ.Σ. και ορχήστρα, με το οποίο ερμήνευσε και ως σολίστ και ως μαέστρα ταυτοχρόνως, εκκλησιαστική μουσική στον Καθολικό ναό του Αγίου Διονυσίου στην Αθήνα. Δίδαξε επί πενταετία , στο SCHOOL OF MELODRAMA AND MUSICAL του Λονδίνου . Δημιούργησε την παιδική χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Άρτας. Διδάσκει τραγούδι , ορθοφωνία και musical σε Ωδεία και Σχολές Δραματικής Τέχνης. Διηύθυνε τη Δημοτική Χορωδία του Δήμου Βαθέας Σάμου. Πολλές φωτογραφίες της από όπερες και οπερέττες που ερμήνευσε ως πρωταγωνίστρια, είναι καταχωρημένες στην επίτομη Ιστορία του Ελληνικού Μελοδράματος της Ε.Λ.Σ. 1888-1988, καθώς και στην 9τομη εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ  LAROUSSE. Επίσης, φωνητικό υλικό από όπερες που έχει πρωταγωνιστήσει υπάρχει στο you tube, πληκτρολογώντας το όνομά της ή στο  you tube desmich8 . Έχει αποκομίσει πολλές διακρίσεις, βραβεία και επαίνους από Λογοτεχνικά Σωματεία και διάφορες οργανώσεις και ινστιτούτα για την 35ετή πλούσια, πολλαπλή και δημιουργική καλλιτεχνική της δραστηριότητα εντός και εκτός Ελλάδος.